ازدواج آسان

اشتراک تجربیات و راهی به سمت ازدواجی آسان و موفق بر اساس سیره ی نبوی

مدرسه و دانشگاه آمدند ولی فرهنگ روابط دختر و پسر نه!
نویسنده : آقای ایده (SA) - ساعت ٢:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/۱٦
 

درسته که ما از نظر علمی نسبت به قبل بیشتر رشد کردیم ولی از نظر فرهنگی و روش های مطابقت نیازهای فرهنگی مرتبط با این سیستم آموزشی نه تنها عمل نمی کنیم بلکه اصلاً چیزی در این زمینه نیاموخته ایم!
گمان کردید با رشد علمی همه ی مشکلات ما حل می شود؟!
کو؟!


پس چرا چیزی نمی بینیم؟!
چرا مشکلات بیشتر هم شدند؟
می دانید چرا؟!؛ چون به تمایلات و ذات انسان ها توجه نکردید.
درسته که این سبک مدیریت آموزشی موفق بوده ولی نه در ایران و فرهنگ ایرانی؛ اگه اون ها این روش آموزشی را انتخاب کرده اند، در کنارش به فرهنگ و ارتباطات دختر و پسر و نیازهاشون هم توجه داشته اند.
فرهنگ روابط دختر و پسر در غرب و شرق چیز دیگریست. با ایران و فرهنگ ما ایرانی ها فرق می کنه!
حالا که شده!
کاری هم از دست ما جوونا بر نمیاد!
ولی آهای مامان و باباها!!!
شما که می تونید به جوونای خودتون کمک کنید!
شما که می تونید به نیازها و احساساتشون توجه کنید!
یکم از توقعات و فرهنگ عرفی و غلط خودتون بخاطر جوونتون بگذرید.
شما که خودتون اینقدر جوونا را به خودتون وابسته کرده اید، خداییش یکم مراعات مارو بکنید؛
بابا ایها الناس!!! ما جوونا دردمونا به کی بگیم؟!!!
ما می خواییم ازدواج کنیم ولی نه اون ازدواجی که همه ی کارها و مسئولیت ها رو میندازه گردنمون.
یکم از انتظارات و توقعاتتون کم کنید.
شما که ماها رو به خودتون وابسته کردید. آخه این انصافه که مجبورمون کنید یه دفه کاملاً مستقل بشیم؟!!!
خوب همینه که جوونا از ازدواج به موقع طفره میرند!
بابا شما اینقدر سوسول بارشون آوردید، حالا میگید بیا و بار مسئولیت زندگی و یه نفر دیگه رو به دوش بگیر.
خوب معلومه که میگه: "من حالا نمی خوام ازدواج کنم."
راستش می خواد ازدواج کنه ولی نمی خواد مسئولیت زندگی رو به عهده بگیره.
البته اینم به خاطر تربیت شما ها و فرهنگ اولویت دهی به درس و مدرسه است که باعث این مشکل و فرار از مسئولیت را در جوونا ایجاد کرده.
بنده خدا تا می خواست یه کاری هم بکنه می گفتید:
"بابا جوون حالا شما درستو بخون بعداً که مدرکتو گرفتی همه ی این کارا رو می تونی انجام بدی."
خودتون بی خیال نسبت به کارها و مشکلات واقعی زندگی و ... بارش آوردید، حالا چه انتظاری دارید.
حالا بریم سر اصل مطلب:
دختر و پسر وقتی بزرگ شدند، بر اساس فطرت طبیعی که دارند به سمت هم جذب می شوند و می خواند با هم رابطه برقرار کنند ولی چون فرهنگ غلط مدرسه و آنچه در بالا ذکر شد در آنها وجود داره، نمی تونند انتظارات هم دیگه رو برای بازی کردن نقش یک همسر کامل بازی کنند؛ حقم دارند. چون بندگان خدا چیزی از زندگی مشترک، مدیریت مشکلات، کار کردن، تحمل سختی ها، درک تفاوت ها، تلاش برای انعطاف پذیری و ... یاد نگرفته اند. اصلاً کاری ندارند، درآمدی ندارند، اگه پسر هم باشه که تازه سربازی هم میشه یه مشکل دیگه.
خداییش این همه مشکل وجود داره، بعدشم می گند چرا سن ازدواج بالا رفته.
دِ همش تقصیر شماهاست با اون برنامه ریزی های خرکیتون دیگه!!!
از یه طرفم مامان و باباها حاضر نمی شند دختر/پسرشون را به همین راحتی ها به یه پسر/ دختری که چیزی بلد نیست و کاری نداره بدهند. خوب البته حقم دارند؛ این همه پول خرجش کردند، مدرسه رفته، درس خونده و خیلی چیزای دیگه. حالا بیاند به همین سادگی و مفتی بدهند به یکی ببره؟!!! خوب نمی دهند.
راه حل:
حالا که ما نمی تونیم دولت و سیستم آموزشی رو کنترل و عوض کنیم باید از پدر و مادر ها بخواهیم که به نوعی انتظاراتشونو اصلاح کنند.
متأسفانه والدین خیلی بی خیال شده اند؛ دارند می بینند که دختر/پسرشون احتیاج به ازدواج داره ولی کار خاصی براش نمی کنند. همشم بخاطر فرهنگ ها و انتظارات غلط اجتماع هست.
حرف من اینه که :
بابا شما که می بینید دختر/پسرتون با کسی رابطه داره، یا بوش میاد که می خواد رابطه برقرار کنه!!!، بیاید خودتون این کارو انجام بدید.
چطوری؟:
یه پسر/دختر مناسب انتخاب کنید و با پدر و مادرش صحبت کنید، اول خوب هم دیگه رو بشناسید، بررسی کنید و بعد برید خواستگاری. این طوری هم انتخاب ها عاقلانه و منطقی تر میشه و هم ازدواج ها پایدار تر.
فقط یه مشکلی هست!:
پسره، کار نداره؛ تحصیلاتش تموم نشده، سربازی نرفته، درآمد نداره و ...
ولی خداییش یه سوالی دارم!
آیا واقعاً جنم کار و موفق شدنو داره یا نه؟
می تونه کم کم به کمک شما بزرگترها رشد کنه و گلیم خودشو از آب بیرون بکشه یا نه؟
اگه می تونه باهاش کنار بیاید.
بابا! مگه الآن شما خرج زندگی دختر/پسرتو نمی دی؟!
خوب یه چند سال دیگم روش!
بهتر نیست بدونی با کی رابطه داره تا این که پس فردا بفهمی با یه پسر هرزه رفیق شده و حتی ...
دیگه خودتون که بهتر می دونید!
آخه دیگه چطوری راهو نشونتون بدیم؟!!!
ایده بهتر از این؟!!!
مثل دختر یا پسر خودتون بهش نگاه کنید. کمکش کنید. حتی کار براش پیدا کنید.
مگه خودتون که ازدواج کردید همه چی داشتید؟!
می دونید! مشکل ما اینه که وقتی به جایی می رسیم فک می کنیم که باید با کسای بهتر معشرت کنیم. انتظار داریم که یکی بهتر از خودمون و بهتر در مقایسه با وضع ظاهری زندگی فعلیمون بیاد و دختر/پسرمونو ببره. همینه که مشکل را مضاعف می کنه.
تو رو خدا دیگه خوب شید. تا دیر نشده و اوضاع از اینی که هست بدتر نشده خوب شید.