ازدواج آسان

اشتراک تجربیات و راهی به سمت ازدواجی آسان و موفق بر اساس سیره ی نبوی

من عاشقشم!!!
نویسنده : آقای ایده (SA) - ساعت ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/٢٥
 

خیلی از ما جوونا به اقتضای سنمون وقتی با کسی چند جلسه صحبت می کنیم، فکر می کنیم که نقاط مشترک زیادی بین ما هست و کم کم بهش علاقه پیدا می کنیم. طوری که کم کم فکر و ذکرمون میشه اون، طرف. همش به یادش هستیم و فکر می کنیم اگه اون نباشه دیگه نمی تونیم زندگی کنیم. ولی ...


واقعاً فرق بین عشق و علاقه چیه؟!

ببینید، این ذات ما انسان هاست که با صحبت کردن و ارتباط برقرار کردن با جنس مخالفمون، بعد از گذشت مدتی بهش علاقه پیدا کنیم. این علاقه ایجاد محبت می کنه ولی اینو باید بدونید که با علاقه نمیشه همه ی مشکلات و تفاوت ها را حل کرد. اون چیزی که علاقه را تبدیل به عشق می کنه تفاهم، درک متقابل، کفویت فکری، خانوادگی و فرهنگیه!

عشق یک شبه ایجاد نمیشه. این علاقه است که یک شبه ایجاد می شود و گذراست. همونی که بهش عشق آتشین می گویند. آتشی که یه دفه شعله می کشه و بعد فروکش می کنه.

چرا این طوریه؟!
ما بخاطر این که زیاد با طرف مقابل در ارتباط نبوده ایم، نقطه ضعف های او را نمی دانیم و در فکر خودمان، با خیال پردازی از طرف، یک فرشته می سازیم ولی وقتی وارد زندگی مشترک می شویم، کم کم متوجه می شویم که: "نه! انگاری اونم مثل من مشکل داره. انگاری مثل من بداخلاق میشه. ناراحت میشه، قهر می کنه و ... . شاید مسخره باشه ولی وقتی یکم بهش فکر کنید می بینید که طرف هم مثل شما ممکنه حوصله نداشته باشه و حتی بدنش بو بگیره. می دونم دارید می خندید ولی این ها واقعیت های زندگیه. چیزاییه که اول زندگی اصلاً بهشون فکر نمی کنیم.

حالا چی می تونه این مشکلات و نقطه ضعف ها را برای ما کمرنگ کنه؟!

جواب همونیه که اول گفتم. کفویت فکری، خانوادگی، فرهنگی و از همه مهم تر -که شاید بتونه خیلی چیزا را پوشش بده- اینه که طرف یک دنده نباشه و وقتی فهمید کاری که داره انجام میده اشتباه است، مسیرش را تغییر بده و خودش را اصلاح کنه.

اینه که کم کم عشق واقعی را بین دو نفر ایجاد می کنه. اینه که باعث میشه وقتی همسرت مریض شد، بی قرارش بشی و شب تا صبح کنارش باشی و برای سلامتیش به هر دری بزنی. اینه که وقتی ازش یک نقطه ضعف می بینی با تمام وجودت تلاش می کنی بهش کمک کنی خودشو اصلاح کنه یا حداقل چشم پوشی می کنی. ولی متأسفانه اکثر جوونای امروز علاقه را با عشق اشتباه گرفته اند.

به قول سهراب سپهری: "چشم ها را باید شست. جور دیگر باید دید."